Optreden in Murazzano

We vragen ons wel eens af of Italië ons meer mogelijkheden biedt dan dat we dit in Nederland hadden. Als we het hebben over het realiseren van het huis en de B&B is dit wel degelijk het geval en dan hebben we het vooral over de kosten. Met ons beperkte budget hadden we dit nooit in Nederland kunnen doen. Als we kijken naar de overige zaken, dan komt het toch eerder neer op het gewoon doen. We doen hier in Italië gewoon meer dingen die we in Nederland niet deden of minder snel deden. Hier in Italië vinden we het leuk om onderdeel uit te maken van de gemeenschap, waar we in Nederland eerder op ons zelf waren en dat ook prima vonden zo.

Afgelopen weekend heeft Monique weer een concert georganiseerd in Murazzano in het Sanctuarium Madonna di Hall. Dit keer een optreden van haar vroegere accordeonleraar, waarbij zij ook een nummer samen met hem speelde en vervolgens een optreden van het koor, waarin Monique zingt, Corale Due Torri.

Natuurlijk was Monique ook in Nederland actief binnen de muziek en dan met name als dirigent van verschillende koren, maar hier in Italië komt dit nog meer uit de verf. Het organiseren van concerten, het spelen. Het kwam niet eens bij Monique op om in Nederland te gaan optreden als pianist, ook al is dit slechts als begeleiding van een sopraan.

Onderdeel uitmaken van het dorp

We (vooral Monique) hebben ons dit jaar ingezet voor de ProLoco (het toeristenbureau) van Murazzano. Er kwam een nieuwe voorzitter ('presidente') en hij wilde graag wat input krijgen vanuit het dorp. Ideeën over de toekomst, hoe de boel te organiseren en op elkaar af te stemmen of concrete voorstellen voor evenementen. We kwamen daar op de afgesproken tijd en met een lijstje met verschillende punten c.q. voorstellen, beiden erg on-Italiaans. Het verloop van de bijeenkomst was wel erg Italiaans; druk en chaotisch. Zo volgden nog twee avonden, maar uiteindelijk kwam er gelukkig nog wel iets constructiefs uit. Het is leuk dat we op deze wijze een positieve bijdrage kunnen leveren aan het dorp. Uiteindelijk hebben we er zelf natuurlijk ook baad bij dat er leuke evenementen worden georganiseerd, zowel voor onszelf als voor onze gasten.

Het lekkere stel aan de volksdans

Monique wil al een hele tijd graag dat we op dansles (stijldansen) gaan. Niet alleen omdat zij dat gewoon erg leuk vindt, maar ook omdat hier op alle dorpsfeesten wordt gestijldanst. Enige tijd geleden heeft Hermando zich dan eindelijk zo gek laten krijgen om mee te doen. Van deze dansles is nog niets terecht gekomen, maar we zijn afgelopen vrijdagavond wel naar een basiscursus volksdansen geweest (Occitaanse dans).

De avond werd georganiseerd door Bruno, één van de koorleden van Monique en hij had ons uitgenodigd om daaraan deel te nemen. Wie a zegt moet ook b zeggen, dus met frisse tegenzin ging Hermando mee naar Torre Mondovi, waar het 'spektakel' zich zou moeten gaan voltrekken.

Zoals alles in Italië begon ook dit evenement bijna een uur later als aangegeven, maar daar stoort niemend zich aan en ook ons gaat dat steeds beter af. Het geheel ging vervolgens niet heel soepeltjes van start, maar toen men eenmaal was begonnen was het al snel heel erg leuk. Er werden verchillende dansjes voorgedaan (zie filmpje) en na een korte instructie moesten we vervolgens zelf aan de bak. Het zal velen wellicht verbazen, maar het was erg leuk!

">

Onze buurvrouw Maria

Iets hoger op de berg wonen onze buren Beppe en zijn moeder Maria. Twee heerlijke mensen en we zijn erg blij met ze. Een paar jaar geleden is Maria's man overleden en is Beppe weer bij zijn moeder gaan wonen. Die twee kunnen niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Elk bezoek aan hen levert dan ook zeer komische scenes op, waarbij ze elkaar verbaal te lijf gaan. Maria is intussen 79 jaar oud, maar over het algemeen nog steeds goed bij de pinken. De uitspraken van Maria, en dan met name de gene die over Beppe gaan, zijn briljant. Ter illustratie zal ik een paar uitspraken beschrijven.

Situatie: Monique belde Maria, toen we nog in Nederland waren en vroeg hoe het er mee ging.

Maria: Het gaat niet zo lekker. Een slechte gezondheid en slecht gezelschap (Beppe).

Situatie: We komen Maria tegen op de markt in Murazzano en vragen Maria waarom ze geheel in het zwart gekleed is.

Maria: Ik ben in de rouw vanwege mijn aanstaande dood.

Situatie: Monique komt geregeld even bij Beppe en Maria langs, maar het was er even niet meer van gekomen. We liepen op de markt van Murazzano, samen met onze andere buurvrouw Jaqueline, en zagen Beppe en Maria op een terras zitten.

Maria: Hi Jaqueline, Hermando en jou ken ik niet meer (tegen Monique)

Foto: Feest in het bos met aan tafel Beppe, Jaqueline, Monique en Maria